Antarsia

Σηκώνω το χέρι μου και πυρπολώ. Σπίτια καμμένα κατεστραμμένα, ανθρώπινα αποκαΐδια ανεμίζουν πάνω από την πόλη. Σκυλιά γαυγίζουν και δαγκώνουν το ένα το άλλο. Ανθρώπινα σώματα λιώνουν στους δρόμους και η μυρωδιά της καμμένης σάρκας γεμίζει κάθε ζωντανό ρουθούνι. Παιδιά κλαίνε και ψάχνουν απεγνωσμένα για βοήθεια. Γυναίκες ακρωτηριασμένες, γυναίκες μόνες αναμαλλιασμένες  ψάχνουν στα συντρίμια την οικογένειά τους. Κλαίνε και φωνάζουν. Εκλιπαρούν το Θεό. Εγώ συνεχίζω να πυρπολώ ασταμάτητα για μέρες, βδομάδες, μήνες. Όλη η πόλη κατακαίγεται και καταστρέφεται. Εγώ συνεχίζω μέχρι να μη μείνει τίποτα όρθιο. 
Η ανθρώπινη λαιμαργία καταβροχθίζει και ξεσκίζει τα πάντα. Η κοιλιά έχει πολλές δίπλες. Τα χέρια κρατούν μαχαιροπήρουνα και είναι πάντα έτοιμα να ξεκοκαλίσουν κάθε ανθρώπινη ψυχή και να την πετάξουν στο αδηφάγο στομάχι. Τα περιττώματα στοιβάζονται σε μια γωνιά και η μπόχα πνίγει το επόμενο μεγάλο φαγοπότι. Το μενού είναι ατελείωτο. Ιράκ, Αφγανιστάν, Γιουγκοσλαβία, Ανατολικό Τιμόρ, Κύπρος, Βιετνάμ, Καμπότζη, Αφρική, Αμερική, Ασία, Ευρώπη, Ωκεανία.
Πατρίδες θνητές, αξιοθρήνητες παμφάγες.
 Όσα ελπίζω έχουν πεθάνει εδώ και καιρό. Όσα προσδοκώ μοιάζουν με όνειρο. Τι μου απομένει; Μια ευκαιρία!

Σπέρματα

Προετοιμαζόμουν εδώ και μερικά χρόνια για τη Μεγάλη Έξοδο, την ηρωική. Αφού τελείωσα το στρατό πήρα τη μοναδική απόφαση, τη γενναία. Να σπάσω τον αποκλεισμό και να πέσω με όλη μου την ορμή πάνω στη βάρβαρη και άπιστη γνώση. Μία ηλεκτρονική αίτηση, ένα αεροπορικό εισιτήριο, μερικές χιλιάδες ευρώ και φουλ τα γκάζια για Αγγλία. Το πανεπιστήμιο από τα καλά, απ’ εκείνα που έχουν κάνει τις σπουδές επιστήμη. Μαθήματα μετρημένα στα δάχτυλα, διδασκαλία μεθοδική, υλικές παροχές πλούσιες, αποτέλεσμα προκαθορισμένο. Πτυχίο στο συρτάρι, βαθμός ηρωικός, θάνατος βέβαιος. Επιστροφή στην Αθήνα. Νεκρός, με τη σημαία του ηρωικού μας  Έθνους πάνω στο άδειο φέρετρό μου. Δουλειά στο Φανάρι της πληρωμένης γνώσης. Εξυπηρετώ καθημερινά καμιά εκατοστή πελάτες στο επίκεντρο των άναρχων ξεσπασμάτων. Ξεφυλλίζω σελίδες βιβλίων, μετράω νούμερα και παρατηρώ γύρω μου με τρόμο τις σκιές που καμιά φορά τυχαίνουν να περάσουν από δίπλα μου. Μαύρες ως είναι έχουν μια καταπονημένη, μεταλλική ελευθερία κρεμασμένη με θράσος στο πέτο της βρωμιάς τους. Όχι, αρνούμαι να πληρώσω το θάνατό τους. Τους ορίζω ως ήρωες συμμαχητές μου και γι’ αυτό δεν τους μιλώ παρά μονάχα τους υμνώ.
Κάθε ημέρα παίρνω τον ίδιο δρόμο, το ίδιο τρένο, κατεβαίνω στην ίδια στάση, περπατώ στο ίδιο πεζοδρόμιο, συναντώ τους ίδιους ανθρώπους, πληρώνομαι τα ίδια χρήματα. Μηχανικά και προκαθορισμένα ζω το θάνατό μου. Σάμπως και εάν έπαιρνα διαφορετικό δρόμο, άλλο τρένο, περπατούσα σε διαφορετικό πεζοδρόμιο, συναντούσα ξένους ανθρώπους και πληρωνόμουν σε διαφορετικό νόμισμα, δεν θα συναντούσα μηχανικά και προκαθορισμένα το θάνατό μου;
Κι έτσι μέσα σ’ αυτές τις σκέψεις παρατώ τη δουλειά μου και αρπάζω τις πρώτες θερμές αχτίνες του ήλιου και φεύγω με ελπίδα το πλοίο για το νησί των τουριστών κάθε φυλής και κάθε ευρώ. Φορώντας ένα λευκό πουκάμισο αντί για χαμόγελο βρίσκομαι στο λιμάνι με τον πέτρινο μήλο. Εξυπηρετώ πλέον την αφρόκρεμα της ασημαντότητας, από κοιλαράδες με ρέψιμη φάτσα  μέχρι αρλεκίνους Βασιλιάδων. Εκεί η αλήθεια είναι ότι δε βλέπω σκιές τόσο συχνά. Μονάχα που προσπαθώ κι εγώ να συντονιστώ μ’ αυτήν την ευφορία κι έτσι χαμογελώ με κάθε ευκαιρία. Καλημέρα, χαμογελώ. Καλησπέρα, χαμογελώ. Καληνύχτα, χαμογελώ. Ερώτηση, χαμογελώ. Άρνηση, χαμογελώ. Παρατήρηση, χαμογελώ. Ήταν οι πιο χαμογελαστές μου ημέρες.   
Μέσα σ’ αυτήν την ευφορία ξαφνικά εμφανίζεται εμπρός μου μία μορφή σκιερή, αλλά η σκιά της δεν ήταν σαν τις άλλες. Αντί μαύρη ήταν χρυσή. Αντί να έχει στο πέτο της κρεμασμένη την ελευθερία, είχε κρεμάσει ένα τόξο κι ένα βέλος. Το κοιτούσα για πολλή ώρα. Επεξεργαζόμουν τις συμπτώσεις καθώς δεν ήταν η πρώτη φορά που τη συναντούσα. Όλα είχαν ξεκινήσει πολύ νωρίτερα. Αφορμή ήταν μία ιδέα που έγινε πράξη και που έμελλε να δημιουργήσει τις συνθήκες της συνάντησης. Το μόνο που χρειάστηκε για να δέσει η  όλη εικόνα ανεξίτηλα στο μυαλό μου, πιστέψτε με, ήταν ένα τσιγάρο. Και δεύτερη συνάντηση υπήρξε, έτσι τυχαία όπως τυχαία γίνονται τα σημαντικότερα των πραγμάτων. Και τώρα ήταν η τρίτη μας συνάντηση. Λοιπόν σας διαβεβαιώνω ότι έκανα ότι περνούσε από την ψυχή μου ώστε ν’ αγνοήσω αυτήν τη χρυσή σκιά. Όμως καθώς περνούσαν οι μέρες άρχισα όλο και να δίνω μορφή στη χρυσή σκιά. Πρώτα-πρώτα  έφερα όλο το χρυσάφι του κόσμου και μ' αυτό σχημάτισα τα χρυσά μαλλιά της. Κατόπιν έφερα χάμω στη γη τον ουρανό και με βία τον έβαλα όλον στα μάτια της. Έτσι να αντικρίζεις το απέραντο κατάματα. Καθώς συνέχισαν να περνούν οι μέρες η χρυσή σκιά είχε πάρει πλέον μορφή, μορφή άυλη. Ο έρωτας άρχισε να ξεριζώνει την ψυχή μου που ήθελε να πάει στη χρυσή σκιά και να της δώσει υπόσταση, να της δώσει ζωή. Δεν ξέρω τελικά αν τα κατάφερε… Χάθηκε έτσι ξαφνικά όπως εμφανίστηκε στην είσοδο της Βαβυλώνας. Δεν θέλησε το βέβαιο, δεν θέλησε και το αβέβαιο. Εικόνα ονειρική που σιγά-σιγά πλησιάζει το τέλος και ξυπνάς με ξεραμένο το στόμα και τα μάτια σα να κοιμόσουν για πολλές ώρες κι έτσι άκεφος γυρίζεις πλευρό και παίρνεις την απόφαση να σηκωθείς και να αδειάσεις όλες σου τις αναμνήσεις στη λεκάνη των ακαθαρσιών σου. Και εάν δεν ήταν ένα απλό νυχτερινό όνειρο αλλά μία ανάμνηση ζωντανή;   Και εάν δεν ήταν μία ανάμνηση αλλά ένα γράμμα που ποτέ δε διαβάστηκε απ’ τον παραλήπτη;
  

Αγαπημένη,
Λαμπερή στον κατάμαυρο ουρανό αστροβολάς. Γαντζώνεις και μπήγεις τα νύχια σου στο δέρμα της ψυχής μου.  Ματώνω και ματώνω. Το αίμα μου επουλώνει τις πληγές σου. Συνεχίζουμε και οι δύο τραυματισμένοι. Εσύ για άλλους λόγους. Και οι δύο πληγωμένοι. Πιανόμαστε τώρα από σώματα άλλων, γαντζώνουμε τα νύχια μας σε άλλους. Σε πίστεψα τόσο βαθιά που σε πήρα μέσα μου μια για πάντα. Δίχως σε αδειανός. Δίχως σε για πάντα πληγωμένος. Πάρε με, πάρε με μαζί σου και γκρέμισέ με. Γκρέμισε καθετί ψεύτικο μέσα μου, άοπλος μπρος σου, γυμνός κατασπάραξέμε. Εχθροί ή εραστές; Εχθροί και Εραστές… Εχθροί σε καιρό ειρήνης και εραστές δίχως έρωτα. Αντί εγώ, εσύ! Κι εσύ απουσιάζεις. Κι εσύ αυτή, μιαν ανάμνηση, ένα γράμμα κλειστό!

Κάθε λέξη κι ένα δάκρυ.
Κάθε δάκρυ κι ένα σ’ αγαπώ.
Κάθε σ’ αγαπώ κι ένα πρόσωπο.
Κάθε πρόσωπο κι ένα όνομα.
Κάθε όνομα Εσύ, χρυσή σκιά μου.

THE MAKING OF A GREEK TRAGEDY

THE MAKING OF A GREEK TRAGEDY

GREECE HAS NOT HAD MANY GOOD DAYS in 2010, but Thursday was a particularly bad day. First, Europe's statistical office (Eurostat) revised up the Greek 2009 budget deficit, which placed Athens' accounting shenanigans in the spotlight again. The bottom line is that the situation is even worse than previously thought, and the budget deficit may very well be adjusted up as more Greek accounting malfeasance comes to light. Following the announcement, credit rating agency Moody' s dropped Greece's credit rating one notch, immediately prompting a rise in Greek government bond yields, thus increasing Athens' borrowing costs.

The yield on a Greek 10-year bond shot above nine percent, while a two-year bond rose above 11 percent, both record highs since Greece joined the eurozone. Particularly daunting is the fact that short-term debt financing is now more expensive than long-term funding. This situation is referred to as an "inverted yield curve," and it is generally considered a harbinger of financial doom. This means that investors are sensing that Athens is more likely to experience problems sooner rather than later.

Higher yields mean that Greece is facing increasingly larger interest payments on an increasingly larger stock of debt. This all but confirms that Athens' claim that its stock of public debt will peak at 120 percent of gross domestic product (GDP) is simply wishful thinking. Worse still,

Greece, Out of Ideas, Requests Global Aid

''We drew up a plan, we took difficult and painful measures,” Prime Minister George A. Papandreou said in a nationally televised address. “But the markets did not respond.”
Greece was forced to make the request after investors shunned the country’s bond offerings because of concern about its runaway debt. Those worries intensified Thursday when the European statistics agency raised its estimate for Greece’s debt above the government’s most recent figures, pushing the yield on Greek bonds to nearly 9 percent.
At that point, the need for international funds seemed a certainty, and Mr. Papandreou made the request while on a visit to Kastellorizo, an island in the Aegean Sea.
The financing will come from an emergency aid package arranged two weeks ago in Brussels in which Greece’s euro zone partners pledged up to 30 billion euros ($40 billion) in loans to Greece. The International Monetary Fund is expected to provide an additional 15 billion euros.
Markets did not react significantly to the announcement because investors had already factored in an expectation that Greece would seek the financing.
The prospects of a Greek bailout has strained the solidarity of the euro zone — the 16 countries

Bavette με Σολωμό!

Ανακατεύω το τσουκάλι. Η φωτιά δυναμώνει, το νερό έχει ήδη αρχίσει να βράζει. Παίρνω το πακέτο με τη λέξη και τη ρίχνω μέσα στο βραστό νερό! Ανακατεύω καλά και σβήνω τη φωτιά. Πετώ ένα-ένα τα γράμματα στο πιάτο μου. Έψιλον, λάμδα, έψιλον, ύψιλον,θήτα, έψιλον, ρο, ιότα,άλφα. Με το πηρούνι μου τρυπώ το γράμμα έψιλον και μαζί με το άλφα το χώνω στο στόμα μου. Η φωτιά πλέον έχει σβήσει, κι εγώ με το πηρούνι στον αέρα ψάχνω γι'αλλα γράμματα. Δεν υπάρχουν άλλα! Η λέξη μου φαγώθηκε με μιάς. Αύριο πάλι θα ξαναβάλω στη φωτιά ελευθερία!


Συνταγή:

- Ενα πακετο Λέξη
- 2 φιλετα φρέσκου (ή κατεψυγμένου) Λάμδα, καθαρισμένα από το δέρμα και τα κόκαλα
- 10-13 Έψιλον
- 1 μεγάλο Άλφα
- Μία κούπα Ρο
- Μερικα φύλλα θήτα ή μια μικρή κουταλιά αποξηραμένου
- Ιότα
- λίγο Ύψιλον

Recent developments

Lisbon treaty could offer Greece help-German MP

The European Union could refer to an article in the Lisbon Treaty to provide assistance to Greece, a German opposition lawmaker said on Monday.

Gerhard Schick, finance policy expert for the Greens party, told Reuters he had asked legal experts attached to the German Bundestag lower house of parliament for an opinion on whether Article 122 of the Lisbon Treaty would be valid for Greece.

The article says that EU members states that are "seriously threatened with severe difficulties caused by natural disasters or exceptional circumstances

Harris: Survival Lottery Scheme. Presentation for York University 2010

Harris: Survival Lottery

View more presentations from guest335f4bd3.

Δίχως Τίτλο

... Αν ποτέ ξανασυναντηθούμε να θυμηθείς να φέρεις αίμα.



...η αγκαλιά μου...το κρεβάτι σου... κοιμάσαι στην αγκαλιά μου... ερωτεύεσαι... βλέπεις όνειρα και εφιάλτες... ξυπνάς ... αλλάζεις πλευρό... ξανακοιμάσαι... σηκώνεσαι...
... τα μάτια μου...το καθρεφτάκι σου...κλεφτή ματιά.. στη στάση, στο λεωφορείο... στα διαλείμματα... στην προσμονή...
... τα δάχτυλά μου... η χτένα σου... κάθε πρωί να σε χτενίζουν...
...Το σώμα μου... η τσάντα σου στα γόνατά σου... μικρο παιδάκι... 

http://www.youtube.com/watch?v=HUih4YFtIiI&feature=related

Why it is better to be a duck at University

Experiment: Word replacement and the altering of meaning.

Why it is better to be a duck at University.
I
There is a common assumption in the University that being a student is better than being a duck. This assumption mainly lies in the conception that ducks are not intelligent and therefore inferior to students. Furthermore, studying and being educated is a benefit (even though not studying and not being educated is not harm). I wish to argue that the underlying assumption is erroneous. Being a student rather than a duck in the University is not a benefit but always a harm. Many will find this as an absurd claim and will wish to dismiss it. For this reason, I will defend this claim.
II
As a matter of empirical fact, bad things happen to all of us. No student life is without a hardship. It is easy to think of hundredths of students who strive to study hard, but still cannot achieve a distinction mark
Some of us are lucky enough, but most of us nonetheless suffer because of that at some stage during our student lives. Sometimes the suffering is devastating, even if we have passed almost all our modules. Some are condemned by nature to fail. We all face failure. We infrequently contemplate the harms that await any new enrolled student: stress, disappointment, homesick, depression, addictions (e.g. alcohol, drugs), bullying, financial hardships and even death (suicide). For any given student we cannot predict what form these harms will take or how severe they will be, but we can be sure that at least some of them will occur. Almost none of this befalls the ducks. The ducks around the university will only face pain from other ducks or geese ‘bullying’. They have no stress, no depression, no addictions, no financial hardships and no suicides.
Of course not only bad things but also good things happen only to those who are student at York. Joys and satisfaction can be had only by students. Thus, the cheerful will say, we must increase the pleasures of studying against the evils. As long as the former outweigh the latter, student life is better than a duck life.

MME 2010

Ο θάνατος του  Χρήστου Λαμπράκη, οι «επιθετικές» εξαγορές μειοψηφικών πακέτων σε ισχυρούς ομίλους των ΜΜΕ, οι υποχρεώσεις των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο εταιριών των ΜΜΕ ( υψους 1,1 δις ευρώ), και η αδυναμία της κυβέρνησης να βάλει κανόνες στην κινούμενη άμμο των Μέσων Ενημέρωσης,  υπόσχονται ένα εκρηκτικό 2010, στον έτσι κι αλλιώς άγριο κόσμο των Media.

Κάποιοι κάνουν λόγο για νέα εποχή, ενώ οι έχοντες δυνατή μνήμη βλέπουν ομοιότητες με την ταραγμένη περίοδο Κοσκωτά, τότε που ο Ελληνοαμερικανός επιχειρηματίας εξαγόραζε τράπεζες, ποδοσφαιρικές ομάδες, και έσπρωχνε ιλιγγιώδη -για την εποχή- ποσά σε εφημερίδες και περιοδικά.

Αν σ αυτά προσθέσεις και την οικονομική κρίση η  οποία ψαλιδίζει κυκλοφορίες  και διαφημιστικά έσοδα, αρχίζεις να έχεις μια εικόνα του νέου τοπίου που ακόμη παραμένει θολό, καθώς  πίσω από τους πρωταγωνιστές κρύβονται  συμφέροντα, στα οποία ο χαρακτηρισμός

Musica

elle belga- escόdente

http://www.youtube.com/watch?v=SQonV_XKsAE

Subheim - Voces Perdidas

http://www.youtube.com/watch?v=5FYR1yEneHc 

Παιδική Γραφή-Ανάμνηση - Υποσυνείδητο

Ιστορία Ι
Μία κοπέλα όχι μεγαλύτερη από είκοσι ετών, στεκόταν κοντά σε μία βρύση και θαύμαζε το πόσο όμορφη ήταν και πόσο άρεσε στα αγόρια του χωριού. Ξαφνικά άκουσε ένα θόρυβο πίσω από τους θάμνους και τα ξερόφυλλα. Πριν προλάβει να στρέψει το κεφάλι της ήρθε ένα πουλί και κάθισε δίπλα της.

- Τι θέλεις εδώ στο δάσος, κοπέλα νέα να τριγυρνάς; Αποκρίθηκε το πουλάκι.
Εκείνη ένιωσε έκπληξη γιατί ήταν η πρώτη φορά που άκουσε ένα πουλί να μιλάει.
-Βγήκα να περπατήσω και κάθισα εδώ να δροσιστώ και να ξαποστάσω.
Μόλις τελείωσε τη φράση της συνειδητοποίησε ότι το πουλάκι δεν υπήρχε και οτι μιλούσε μόνη της. Τρόμαξε και τράβηξε για το σπίτι της. Στο δρόμο της επιστροφής ξανάκουσε τη φωνή του πουλιού και ξαφνιάστηκε.
- Αχ, τι θέλεις απ' εμένα και με βασανίζεις;
- Έμαθα πως μεγάλη καταστροφή βρήκε το χωριό. Όλοι πέθαναν και μόνη εσύ έχεις απομείνει. Τι σκέφτεσαι να κάνεις που σπίτι πια δεν έχεις;
Το κορίτσι πίστεψε το πουλάκι και άρχισε να κλαίει.
-Αχ, σε παρακαλώ πες μου τι να κάνω;
-Ακολούθησε με! Και φύγανε μαζί.
Ύστερα από χρόνια μαθεύτηκε στο χωριό πως το κοριτσάκι που τόσο καιρό το είχε σκάσει από το σπίτι της, βρέθηκε στο δάσος μόνη με χαμένα τα λογικά της. Έκλαιγε και παραμίλαγε για ένα πουλί που της είπε ψέματα για το χωριό και την οικογένειά της.

Ιστορία ΙΙ

Μια κοπέλα

Αποχωρισμός

Κυλούν λέξεις στο πρόσωπό μου.
Μία-μία πέφτουν πάνω στη λευκή σου σελίδα.
Σειρά-σειρά χαράζονται προτάσεις΄
χαϊδεύω το χρυσό σου λάμδα,
αγκαλιάζω το μικρό σου ήτα,
φιλώ τα γαλανόμορφά σου έψιλον.
Χαμογελάς σε κάθε μου κόμμα,
αφήνοντας το Νι να πάλλει υγρό στα χείλη
της σελίδας.
Δακρύζεις και οι λέξεις μπερδεύονται,
τα γράμματα σβήνουν και χάνονται.
Γυμνή απ' τις λέξεις, λευκή ως άλλοτε
κουρνιάζεις στις ιδέες μου.

Γιατί δε σ'αγαπώ

γιατί… γιατί τα μάτια σου καθρεφτίζονται στον ουρανό,γιατί ο ήλιος είναι τα μαλλιά σου,...γιατί ο ήχος σου, η όψη σου, η γεύση σου δονούν το σώμα μου. Γιατί το κόκκινο του έρωτα βάφει την ψυχή μου... Δε σ' αγαπώ γιατί σε φίλησα

The Important Thing is to not stop questioning

Peter Duesberg

He isolated the first cancer gene through his work on retroviruses in 1970, and mapped the genetic structure of these viruses. This, and his subsequent work in the same field, resulted in his election to the National Academy of Sciences in 1986. He is also the recipient of a seven-year Outstanding Investigator Grant from the National Institutes of Health.

On the basis of his experience with retroviruses, Duesberg has challenged the virus-AIDS hypothesis in the pages of such journals as Cancer Research, Lancet, Proceedings of the National Academy of Sciences, Science, Nature, Journal of AIDS, AIDS Forschung, Biomedicine and Pharmacotherapeutics, New England Journal of Medicine and Research in Immunology. He has instead proposed the hypothesis that the various American/European AIDS diseases are brought on by the long-term consumption of recreational drugs and/or AZT itself, which is prescribed to prevent or treat AIDS. See The AIDS Dilemma: Drug diseases blamed on a passenger virus.